ปัญหาในครอบครัวที่ทำร้ายเราทุกวัน

เว็บบอร์ด เลิฟแคร์ไม่รังแกกันหมวดหมู่: Questionsปัญหาในครอบครัวที่ทำร้ายเราทุกวัน
นิรนาม ถามเมื่อ 2 เดือน ที่แล้ว

เราอายุ 18 ปีค่ะ อยู่กับแม่และน้องสาว 1คน อายุ 14 ปี แม่กับพ่อเราหย่ากันประมาณ ม.1 ม.2 ค่ะ  แม่เราจะกลับบ้านแค่วัน จันทร์ พุธ ศุกร์  ส่วนเสาร์ อาทิตย์ ก็แล้วแต่เค้าค่ะ บางวันก็กลับ บางวันก็ไม่กลับ ที่เค้าไม่กลับคือเค้าไปอยู่กับแฟนค่ะ คือคุณยายเราไม่ยอมรับแฟนคนใหม่ของแม่ค่ะ เพราะว่า แม่เราคุยกับแฟนใหม่ตั้งแต่ตอนที่ไม่หย่ากับพ่อ แต่ว่าพ่อแม่เราเค้าไม่ได้รักกันค่ะ เค้าแต่งแค่เพราะว่าท้อง ซึ่งก็คือเราค่ะ พ่อเราก็มาหาบ่อยๆ แต่ก็ได้เจอกันแปปเดียว พาไปทานข้าว หรือซื้อของ แต่ไม่ได้ส่งเงินค่าเลี้ยงดูช่วยแม่เราค่ะ ปัญหาก็คือ เรารู้สึกว่า เรากับแม่เป็นเหมือนแค่เจ้านายกับลูกน้องค่ะ เหมือนมีอะไรบางอย่างกั้นเรากับแม่ไว้  เราไม่กล้าปรึกษาแม่ ไม่กล้าแม้แต่ขอเงินแม่ซื้อของที่อยากได้ เราเก็บเงินซื้อเองทุกอย่างค่ะ ไม่ว่าจะเป็นของใช้ส่วนตัวหรือเสื้อผ้า เราขอแม่แค่เงินไป รร และค่าเทอม ค่าอะไรที่เกี่ยวกับการเรียนค่ะ นอกนั้นเราจ่ายเองทั้งหมด สาเหตุก็มาจากแม่ชอบพูดว่า เราแบมือขอแต่เงินบ้าง เป็นลูกอกตัญญูบ้าง เวลาที่เราทำไรให้เค้าไม่พอใจค่ะ เราเลยไม่อยากรบกวน เรารู้สึกว่าแม่ไม่ให้ความสำคัญกับเราเลยค่ะ วันที่แม่ไม่กลับแลเวเราต้องไปนอนบ้านยาย แม่ก้ไ่เคยโทรมาถามค่ะ ว่าอยู่เป็นไง ไม่เคยคิดจะซื้อไรให้ ไม่เคยรู้ว่าเรามีปัญหาอะไร แต่กับแฟนใหม่แม่ แม่ดูแลเค้าดีมาก จ่ายค่าเช่าที่ดินให้ทำงานเกษตรอ่ะค่ะ แล้วก้จ่ายค่าเช่าบ้านให้เค้าด้วย แต่กับเราที่ตั้งใจแบ่งเบาภาระทำงานบ้าน ลดภาระให้ทุกอย่าง ไม่เคยได้รับคำชม มีแต่คำดุด่าที่รุนแรงขึ้นทุกวัน เวลาแม่โมโหเค้าจะกัดฟันพูดแล้วเอามือชี้หน้าเราค่ะ แล้วก็กรี๊ดเสียงดีงมากๆ พร้อมกับไล่เราออกจากบ้านตลอด เราจะทำยังไงดีคะให้แม่เห็นคุณค่าในตัวเราบ้างให้แม่ใส่ใจและชื่นชมเราบ้าง เรารับแรงกดดันทุกวันจนเครียดมากๆเลยค่ะ และเคยมีบางครั้งที่รุ้สึกไม่อยากจะอยู่ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

3 Answers
พี่ซัสพี่ซัส ทีมงาน ตอบเมื่อ 2 เดือน ที่แล้ว

คุณอยู่มาได้อย่างเข้มแข็งตั้งตั้งแต่ม.2 น่าชื่นชมมากที่ไม่เสียคนไปซะก่อน คุณยังโชคดีกว่าคนอีกหลายคนที่มียายอยู่ อย่าน้อยยายยังเป็นที่พึ่งได้ ไม่ทางกายก็ทางใจ
คุณอาจจะเสียใจที่แม่ใส่ใจคุณและน้องน้อยกว่าสามีใหม่ของแม่และบ่อยครั้งที่ใช้ความรุนแรงทางวาจา บางทีแม่เค้าเองก็อาจจะมีปัญหาส่วนตัวที่เราไม่รู้ พอเค้าเครียด จัดการอารมณ์ตัวเองไม่ได้ก็มาลงกับลูกเป็นการระบายซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ไม่ควรทำแต่ตอนที่ทำก็อาจจะไม่รู้ตัว แล้วจะทำอย่างไร แนะนำว่าให้หนีออกจากสถานการณ์นั้น อย่าต่อปากต่อคำเพราะยิ่งต่อจะยิ่งยาว คิดซะว่าช่วยให้เขาระบายอารมณ์ ทนไม่ได้ก็เดินหนีไปหายาย หากว่าเราไม่สบายใจก็หาคนคุย เลือกคนที่คุยแล้วสบายใจ จะเป็นยายหรือเป็นน้องหรือจะพ่อก็ได้ พ่อเองเค้าไม่ได้อยู่กับคุณเลย ก็อาจจะไม่รู้วิธีที่จะคุยกับลูกสาว คุณลองปรึกษาพ่อดูบ้าง เขาอาจจะช่วยได้บ้าง
อาจให้แม่เห็นคุณค่าในตัวเรา เราเห็นคุณค่าในตัวเองบ้างรึยัง ตัวเรามีข้อดีอะไร เก่งด้านไหน ตอบตัวเองให้ได้ ยังเรียนหนังสืออยู่ไหม ถ้าเรียนก็ตั้งใจเรียนให้จบ จบแล้วหางานทำเลี้ยงตัวเองให้ได้ ระหว่างเรียนคุณก็สามารถหางานทำควบคู่กันไปได้ ลองดูนะคะ ใครไม่รัก ไม่เห็นคุณค่าในตัวเราก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่เราเห็นค่าในตัวเองและรักตัวเองให้มาก เป็นกำลังใจค่ะ

นิรนาม ตอบเมื่อ 2 เดือน ที่แล้ว

ขอบคุณมากค่ะ จะพยายามนะคะ😹

นิรนาม ตอบเมื่อ 2 เดือน ที่แล้ว

ขอบคุณมากค่ะ จะพยายามนะคะ😹

Your Answer