อยากรู้สึกดี(อาจฟังดูงงๆ)

เว็บบอร์ด เลิฟแคร์ไม่รังแกกันหมวดหมู่: Questionsอยากรู้สึกดี(อาจฟังดูงงๆ)
นิรนาม ถามเมื่อ 4 สัปดาห์ ที่แล้ว

เรารู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งเวลาทำงานกลุ่มกับเพื่อนค่ะ เราเป็นคนที่ทำงานไม่ได้เรื่องหลายอย่างค่ะ หลักๆเลยคือ 1.พูดไม่เก่ง เราพรีเซ็นต์งานไม่ได้เรื่องมากเลยค่ะ อันนี้มันเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะแก้ แต่เราพยายามแก้อยู่เรื่อยๆ เป็นอย่างงี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว 2.ลายมือไม่สวย อันนี้มันก็เป็นมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วเหมือนกัน แต่มันแก้ง่ายกว่า คือถ้าตั้งใจเขียนจริงมันก็สวยดีนะ แต่คงไม่สวยในระดับสายตาเพื่อนละมั้ง 3.แรงน้อย จริงเราแรงเยอะพอที่จะทำอะไรหลายอย่างได้ แต่ก็แรงน้อยกว่าเพื่อนอยู่ดี ทำให้กลายเป็นคนง่อยไป
คงมีแค่นี้มั้งคะที่ไม่ได้เรื่อง แต่เรื่องหงุดหงิดที่จะพูดถึงคือ เรามักจะเป็นส่วนเกินของกลุ่มเวลาทำงานกลุ่ม มันเป็นส่วนเกินที่งงๆ เวลาเพื่อนปรึกษาจัดแจ้งงานกัน ทุกคนจะมีความเห็นเจ๋งๆเป็นของตัวเอง ซึ่งเราก็มี เวลาทุกคนแย่งกันพูดความเห็นเราจึงเป็นเสียงแว่วๆที่ผ่านไป หลังๆเลยกลายเป็นคนไม่ออกความเห็นไปเลย ยอมแพ้เหนื่อย และเวลาแบ่งงานมันก็จะมีงานหลายแบบ เช่น ถ้าทำโครงงานกัน ก็จะแบ่งเป็น วาดรูป หาข้อมูล พรีเซ็นต์ เมื่อทุกคนเริ่มแบ่งงานกัน สิ่งที่หนูเกลียดคือ พรเซ็นต์ และเขียนอะไรก็ช่าง และมันมักจะเกิดขึ้น 2 แบบ คือ ถูกโยนงานซากๆมาให้ คืองานที่ไม่มีใครทำ เพราะมันไม่สำคัญพอ เช่น ตัดกระดาษ แปะกาว what? มันคืองานกลุ่มโครงงาน และสิ่งที่ฉันทำคือ ตัดกระดาษ? แปะกาว? และอีกแบบคือ บังคับให้ฉันทำงานที่ฉันเกลียด เพื่อจะได้ฝึก เอิ่ม… ทุกคนคงคิดว่านี้เป็นการหวังดีแต่ มันย้อนแย้ง จากแบบแรกเหตุผลที่ฉันถูกให้ทำงานซากๆ เพราะฉันไม่สำคัญ เปรียบกับงานออกรบ คนที่ตั้งตัวเองเป็นแม่ทัพ แบ่งงานให้คน แกไปสืบนี่มานะ ส่วนแกนำทัพที่เหลือขึ้นเหนือ เอาละพร้อมแล้ว ส่วนแกไม่มีไรให้ทำเฝ้าบ้านไปนะ นั้นแหล่ะคือความรู้สึกตอนที่ฉันได้งาน คนที่ไม่อยู่เฝ้าบ้านไม่เข้าใจหรอก ว่ามันจะมีความรู้สึกอีกอย่างเกิดขึ้นมา คือมันก็เป็นภารกิจที่สำคัญ อาจจะง่ายไป แต่ก็ต้องทำตามเพราะโดนสั่ง เราจะหนีไปแย่งงานคนอื่นไม่ได้ เกะกะเขาอีก สุดท้ายก็โดนมองว่าไม่ช่วยอะไรที่สุดและไอ้คนนี้ ถามว่าแล้วทำไมถึงไม่ได้ทำงานสำคัญๆบ้าง ฉันไม่ได้เรื่องหรอ? หรือฉันไม่มีความรับผิดชอบ? นี่คือคำถามที่ฉันเองก็อยากถามพวกเขา เพราะฉันลายมือไม่สวย พูดไม่เก่ง หรือฉันเคยไม่รับผิดชอบงาน…หรอ(เคยไม่ทำงานตามที่ถูกสั้งที่ไหนล่ะ) สรุปตามสิ่งที่ฉันรู้สึกคือ เขากลัวว่าฉันจะทำงานพัง ไม่ต้องหรอก ฉันเองก็กลัว แล้วมันย้อนแย้งไหมละ การที่ให้ฉันไปทำงานที่ฉันเกลียดเพื่อฝึก ไม่กลัวฉันทำพังหรอ? ฉันเองก็ชอบอยู่นะทำงานซากๆอะ ง่ายดีแต่สิ่งที่เจ็บปวดคือการโดนแซะ จะให้มันทำอะไรดีวะ(คำพูดตอนเหลือเศษฉันที่ไม่มีประโยชน์) โอยเก่งจังเลย(คำพูดชมตอนที่ฉันนั้งเก็บขยะ ขณะที่ทุกคนทำงานสำคัญๆกันจนหัวหมุน) และอีกหลายประเด็นคือ ฉันมักจะโดนเปรียบเทียบงานของตัวเองและคนอื่น โดนว่าว่าทำอะไรบ้างเห็นทำแต่… และฉันมักจะโดนใช้พร้อมกัน เช่น ไปเอาน้ำมาให้กินหน่อย หยิบนั่นมาให้หน่อย หยิบนี่มาให้หน่อย ถือนี่ให้แปปหนึง มันเหมือนคนใช้แปลกๆ และบางครั้งฉันก็อยากทำงานที่สำคัญๆ เช่น กำลังปลูกต้นไม้กันอยู่ ฉันก็เลยวิ่งไปเอาเสียบมาขุดดินสุดท้ายก็โดนแย่งเสียบไปแล้วบอกว่าเดี๋ยวทำเองแกไปเอาพัดมาพัดให้ฉันดีกว่า มันเป็นแบบนี้ทุกครั้ง ฉันเลยไม่มีโอกาสได้แตะงานกลุ่มอย่างจริงจัง เป็แค่คนที่ค่อยวิ่งเต้นรับใช้

2 Answers
พี่แรงโก้พี่แรงโก้ ทีมงาน ตอบเมื่อ 4 สัปดาห์ ที่แล้ว

สวัสดีครับ ..จากที่อ่านมา
คือไม่ได้รับงานในด้านอื่นๆเลยจากเพื่อนเวลาทำงานกลุ่ม ต้องขอถามก่อนว่า เคยได้ลองพูดกับเพื่อนเรื่องนี้บ้างรึยังครับ? ถ้ายัง ก็อาจจะลองบอกเพื่อนด้วยความจริงจัง และตั้งใจครับ ว่าเราเราอยากทำงานนั้นๆ และก็สะท้อนความรู้สึกของเราไปด้วยได้นะครับ ว่าเรารู้สึกไม่โอเคเลยที่ต้องทำงานแบบนี้อยู่ตลอด ส่วนเรื่องพรีเซ็นต์เป็นเรื่องที่ต้องฝึกบ่อยๆครับ พยายามดูข้อดีข้อบกพร่องว่า ครั้งนี้พลาดตรงไหน ครั้งหน้าก็ปรับปรุงใหม่ ในท้ายที่สุดอาจไม่ได้ออกมาดีเลิศเลออะไร แต่ถ้าเราได้ทำเต็มที่แล้ว ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าชื่นชมแล้วครับ
หากน้องยังไม่สบายใจขึ้น หรือ มีวิธีที่อยากจะจัดการกับเรื่องนี้ แต่ยังไม่มั่นใจ ก็ลองเข้ามาคุยกับพี่ๆใน”แชทรูม”ได้นะครับ ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ มีอะไรก็มาอัพเดิทกันเพิ่มเติมได้นะ สู้ๆ จ้าา ^_^

พี่ซัส ตอบเมื่อ 3 สัปดาห์ ที่แล้ว

มีเรื่องจะเล่าให้ฟังค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า วันหนึ่งประธานาธิบดีเคเนดี้ไปเยี่ยมองค์การนาซ่า องค์การที่พัฒนาทางด้านอวกาศของอเมริกา เมื่อท่านประธานาธิบดีไปถึงและเจอนักการภารโรงที่กำลังทำความสะอาดอาคารอยู่ จึงเดินไปถามนักการผู้นั้นว่า ท่านกำลังทำอะไรอยู่ นักการคนนั้นตอบว่า “เรากำลังส่งนักบินไปอวกาศ” นี่เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการทำงานร่วมกันในองค์กรที่ทุกคนร่วมใจกันเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายสูงสุด ไม่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งใดๆขององค์กร ในภาษาอังกฤษเราเรียกคนที่ทำงานแบบนี้ว่ามีความทุ่มเท (มี passion) ฟังแล้วคุณรู้สึกอย่างไร
ตัวคุณเองมีดีตั้งมากมาย อย่างแรกหลังจากที่อ่านจบคือคุณเล่าเรื่องราวได้รู้เรื่อง ทักษะการเขียนคุณดี ไมีพิมพ์ผิดเลย ซึ่งหายากในปัจจุบัน การทำงานที่ไม่ถนัดในวัยของคุณถ้ามองให้บวกคือ การเรียนรู้อย่างหนึ่ง คนที่ไม่ได้ทำจะไม่รู้ การนำเสนองานเป็นเรื่องท้าทาย คนจำนวนมากไม่กล้าทำเพราะกลัวออกไปโชว์โง่ แต่คนที่ทำบ่อยๆจะมีพัฒนาการเพราะแต่ละครั้งที่ทำพลาด เราเรียนรู้ที่จะไม่ทำมันอีก น่าจะดีขึ้นเรื่อยๆนะคะ ไม่อยากให้หยุดทำค่ะ ต่อไปถ้าต้องพรีเซนต์งานอีก ให้เตรียมตัวให้พร้อม โดยเฉพาะเนื้อหาที่ต้องพูด สื่อที่ต้องใช้ ฝึกหน้ากระจกก่อนออกรอบจริงๆ แค่นี้ก็น่าจะทำให้ดีกว่าเก่าแล้ว
งานหลายอย่างที่ว่าซากๆ จริงๆแล้วไม่ได้ซากหรอกแต่เราไปให้คุณค่ามันเอง ตัดกระดาษ แปะกาวใครว่าไม่สำคัญ ถ้าทำไม่ดี ผลงานก็ไม่สวยงาม งานบางอย่างที่ไม่สร้างสรร ถ้าเราไม่ชอบก็บอกเพื่อไปตามตรงแบบนิ่งๆว่า “ฉันไม่ทำ เธอทำเองละกัน” 
เป็นกำลังใจให้สู้ต่อ ให้เหมือนกับนักการคนนั้นที่รู้ว่างานของเราเองมันก็สำคัญไม่น้อยไปกว่านักวิทยาศาสตร์ค่ะ

Your Answer